Είμαι ξανά εδώ, μετά από σχεδόν ένα χρόνο απουσίας. Μέσα σ' αυτό το χρόνο άλλαξα δυο δουλειές, ετοιμάζομαι για μια τρίτη, η χώρα πάει κατα διαόλου, λεφτα δεν υπάρχουν, γυμναστήριο δεν πήγα για πολλοστή φορά, και συν τοις άλλοις διαβάζω μπας και πάρω κανά πτυχίο.
Κατά τα άλλα η ζωή κυλά, χωρίς να αντιλαμβάνομαι τα περισσότερα που συμβαίνουν γύρω μου. Δημοσιογράφος πράγμα και αντιληπτική ικανότητα μηδέν. Άστα να πάνε. Σκούρα τα πράγματα.
Ήθελα παράλληλα να πω δυο λόγια για την οικονομική κρίση και τους ψεύτες πολιτικούς. Βαρέθηκα όμως να μπω στη διαδικασία. Πρώτον γιατί ο κόσμος πια έχει αποκτήσει πολιτική συνείδηση (λέμε τώρα), όλοι είναι αγανακτισμένοι (επίσης λέμε τώρα), όλοι τα βάζουν με όλους και ειδικά με τους πολιτικούς.
Κανείς δεν κοιτάει την καμπούρα του, κανείς δεν κάνει αυτοκριτική, όλοι υποστηρίζουν τον κοσμάκη (τι ηλίθιο υποκοριστικό και τι προσβλητικό για τον κόσμο), όλοι έχουν μια άποψη για όλα, όλοι κακοπερνάνε, όλοι κατεβαίνουν σε πορείες, όλοι τελικά πληρώνουν τα χαράτσια.
Παράλληλα, εκλεγμένο πρωθυπουργό δεν έχουμε, τα κόμματα φαγώνονται, η αριστερά ζει αλλού, η δεξιά θέλει απλως να κυβερνήσει επιτέλους και το κέντρο άφαντο.
Τώρα που είπα κέντρο, η Αθήνα έχει ρημάξει από τους κουκουλοφόρους που πολύ γουστάρουν να τα καίνε όλα, και που παρεμπιπτόντως δεν είναι τίποτε άλλο από αστυνομικούς που θυμήθηκαν τις απόκριες και είπαν να ντυθούν αναρχικοί.
Ακούς θεωρίες παντού, θεωρίες σοβαρές, σοβαροφανείς ή γελοίες, όλοι έχουν μια θεωρία και εν πάση περιπτώσει δικαίωμα τους και αν την γράψουν με status στο facebook ή κοτσάρουν κι ένα βιντεάκι μαζί την κάνουν πιο εντυπωσιακή.
Διότι είναι τρεντιά τρελή τη σήμερον ημέρα να πας σε πορεία και να βρίσεις τους μπάτσους γουρούνια δολοφόνους, και αμα δεν βγάλεις μια φωτό με maalox στα μούτρα ή αν δεν γράψεις με Caps αποφθέγματα τυπου "ΕΧΟΥΜΕ ΧΟΥΝΤΑ ΡΕ ΞΥΝΠΗΣΤΕ" αυτομάτως κατατάσσεσαι στους πουλημένους και τους μνημονιακούς.
Ενώ όσοι δηλώνουν "παρών" επισυνάπτοντας τα απαραίτητα ντοκουμέντα (φωτογραφία, κλάμα από τα δακρυγόνα, κανά βιντεάκι, κτλ) μετά αλληλοσυγχαίρονται και αλληλοθαυμάζονται σύγκρινοντας την επαναστατικότητα τους.
Τι να πώ. Μπορεί να κάνω λάθος που νόμιζα ότι το να διαμαρτυρηθείς επειδή σου γαμάνε τη ζωή είναι υποχρέωση σου και όχι ευκαιρία για αυτοπροβολή.
Εν τω μεταξύ ένα τελευταίο θα θίξω και τελειώνω, μέσα σε όλο αυτόν τον ορυμαγδό έχουμε καινούριους stars. Οι αστέρες της οικονομικής κρίσης που δεν είναι άλλοι από τους οικονομολόγους. Βρίθει ο κόσμος οικονομόλογους. Έχει ξεχυθεί όλη η ΑΣΟΕΕ σε παράθυρα, sites και ραδιόφωνα και αναλύει το κάθετι με ύφος αυθεντίας. Διαλέγεις και παίρνεις: Βαρουφάκης (που είναι και ο Ρουβάς της πτώχευσης), Γκλεζάκος, Βιλιάρδος κ.ο.κ.
Είμαστε, μια ωραία ατμόσφαιρα είμαστε.
Καλή μας τύχη.
Κατά τα άλλα η ζωή κυλά, χωρίς να αντιλαμβάνομαι τα περισσότερα που συμβαίνουν γύρω μου. Δημοσιογράφος πράγμα και αντιληπτική ικανότητα μηδέν. Άστα να πάνε. Σκούρα τα πράγματα.
Ήθελα παράλληλα να πω δυο λόγια για την οικονομική κρίση και τους ψεύτες πολιτικούς. Βαρέθηκα όμως να μπω στη διαδικασία. Πρώτον γιατί ο κόσμος πια έχει αποκτήσει πολιτική συνείδηση (λέμε τώρα), όλοι είναι αγανακτισμένοι (επίσης λέμε τώρα), όλοι τα βάζουν με όλους και ειδικά με τους πολιτικούς.
Κανείς δεν κοιτάει την καμπούρα του, κανείς δεν κάνει αυτοκριτική, όλοι υποστηρίζουν τον κοσμάκη (τι ηλίθιο υποκοριστικό και τι προσβλητικό για τον κόσμο), όλοι έχουν μια άποψη για όλα, όλοι κακοπερνάνε, όλοι κατεβαίνουν σε πορείες, όλοι τελικά πληρώνουν τα χαράτσια.
Παράλληλα, εκλεγμένο πρωθυπουργό δεν έχουμε, τα κόμματα φαγώνονται, η αριστερά ζει αλλού, η δεξιά θέλει απλως να κυβερνήσει επιτέλους και το κέντρο άφαντο.
Τώρα που είπα κέντρο, η Αθήνα έχει ρημάξει από τους κουκουλοφόρους που πολύ γουστάρουν να τα καίνε όλα, και που παρεμπιπτόντως δεν είναι τίποτε άλλο από αστυνομικούς που θυμήθηκαν τις απόκριες και είπαν να ντυθούν αναρχικοί.
Ακούς θεωρίες παντού, θεωρίες σοβαρές, σοβαροφανείς ή γελοίες, όλοι έχουν μια θεωρία και εν πάση περιπτώσει δικαίωμα τους και αν την γράψουν με status στο facebook ή κοτσάρουν κι ένα βιντεάκι μαζί την κάνουν πιο εντυπωσιακή.
Διότι είναι τρεντιά τρελή τη σήμερον ημέρα να πας σε πορεία και να βρίσεις τους μπάτσους γουρούνια δολοφόνους, και αμα δεν βγάλεις μια φωτό με maalox στα μούτρα ή αν δεν γράψεις με Caps αποφθέγματα τυπου "ΕΧΟΥΜΕ ΧΟΥΝΤΑ ΡΕ ΞΥΝΠΗΣΤΕ" αυτομάτως κατατάσσεσαι στους πουλημένους και τους μνημονιακούς.
Ενώ όσοι δηλώνουν "παρών" επισυνάπτοντας τα απαραίτητα ντοκουμέντα (φωτογραφία, κλάμα από τα δακρυγόνα, κανά βιντεάκι, κτλ) μετά αλληλοσυγχαίρονται και αλληλοθαυμάζονται σύγκρινοντας την επαναστατικότητα τους.
Τι να πώ. Μπορεί να κάνω λάθος που νόμιζα ότι το να διαμαρτυρηθείς επειδή σου γαμάνε τη ζωή είναι υποχρέωση σου και όχι ευκαιρία για αυτοπροβολή.
Εν τω μεταξύ ένα τελευταίο θα θίξω και τελειώνω, μέσα σε όλο αυτόν τον ορυμαγδό έχουμε καινούριους stars. Οι αστέρες της οικονομικής κρίσης που δεν είναι άλλοι από τους οικονομολόγους. Βρίθει ο κόσμος οικονομόλογους. Έχει ξεχυθεί όλη η ΑΣΟΕΕ σε παράθυρα, sites και ραδιόφωνα και αναλύει το κάθετι με ύφος αυθεντίας. Διαλέγεις και παίρνεις: Βαρουφάκης (που είναι και ο Ρουβάς της πτώχευσης), Γκλεζάκος, Βιλιάρδος κ.ο.κ.
Είμαστε, μια ωραία ατμόσφαιρα είμαστε.
Καλή μας τύχη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου