Το ποτήρι

Το κεφάλι μου πάει να σπάσει. Θέλω να το ξεριζώσω, να το κόψω στα δύο να βγάλω το μυαλό από μέσα και να αφήσω το κρανίο άδειο. Μόνο τότε θα ησυχάσω. Τότε θα βρω την ησυχία μου.
Βαρέθηκα. Τη ζωή μου βαρέθηκα. Να είμαι συνέχεια σε μια περίοδο προσαρμογής. Και να φέρομαι απροσάρμοστα. Να σκέφτομαι απροσάρμοστα στην προσπάθεια μου να προσαρμοστώ.
Θέλω να προσαρμοστώ. Γιατί κουράστηκα.Φτάνει πια. Δεν αντέχω.
Είναι φορές που σκέφτομαι πως ίσως αυτή είναι η φύση μου. Να είμαι απροσάρμοστος. Ρε άνθρωπε, τι να κάνουμε δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Υπάρχουν και μερικοί άνθρωποι που δεν είναι τόσο νορμάλ. Αλλά εγώ θα ήθελα να είμαι νορμάλ. Και δεν μπορώ να γίνω. Γιατί - το ξαναλέω - σκέφτομαι περισσότερο από το κανονικό. Και όχι επειδή έχω άπλετο χρόνο. Σκέφτομαι συνέχεια. Και σκέφτομαι έντονα. Παντού και πάντα. Μερικές φορές τόσο έντονα που νιώθω να βγαίνω από τον εαυτό μου και να είμαι κάποιος άλλος, κάπου αλλού. Και μετά τρομάζω και μαζεύομαι. Για λίγο. Και μετά ξανά τα ίδια.
Τι σκέφτομαι;
Τις περισσότερες φορές πώς θα ήθελα να είναι η ζωή μου. Πώς θα ήταν να ήμουν ένας κανονικός άνθρωπος. Πόσο ήρεμος θα ήμουν. Πόσο ξεκάθαρα θα ήταν όλα. Πόσο εύκολο θα ήταν να πλύνω ένα ποτήρι. Γιατί τώρα είναι γολγοθάς. Γιατί για να πλύνω αυτό το ποτήρι τώρα, θα πρέπει να κάνω τις εξής κινήσεις:
1. Να σκεφτώ να το πλύνω.
2, Να ξεχαστώ κανά δίωρο κάνοντας χίλιες δυο άλλες σκέψεις, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού μου το άγχος ότι θα πρέπει να πλύνω το ποτήρι.
3. Μετά τις δύο χαμένες ώρες να ξανασκεφτώ πιο έντονα ότι πρέπει να πλύνω το ποτήρι.
4.Να δώσω στον εαυτό μου ένα πεντάλεπτο να κάνει ένα τσιγαρο πριν πλύνω το ποτήρι.
5. Να ανάψω κι άλλο ένα τσιγάρο μετά από πέντε λεπτά.
6. Μετά το δεύτερο τσιγάρο να καταλάβω ότι η ώρα έχει περάσει.
7. Τελικά να αποφασίσω πως και να μην πλύνω το ποτήρι δεν χάλασε ο κόσμος. Θα πιω καφέ με ένα άλλο...