Κάποτε είχε πει ο Αϊνστάιν τη γνωστή φράση (που είχα μάθει μάλιστα στην Τρίτη Δημοτικού): "Δεν ξέρω πώς θα γίνει ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, αλλά ο Τέταρτος θα γίνει με πέτρες και ξύλα".
Μπορεί να μην είναι ακριβώς τα λόγια του αλλά δε θα τα γκουγκλάρω κιολας, το πιάσατε φαντάζομαι το νόημα.
Φήμες θέλουν τον Αϊνστάιν να μην τα σκέφτηκε ακριβώς έτσι, αλλά με τη γνωστή μεγαλομανία του αρνήθηκε να αρκεστεί στην πρόβλεψη που αφορούσε την Ελλάδα, και το επέκτεινε σε παγκόσμιο επίπεδο.
Γιατί, στην ουσία, ο Άλμπερτ ήθελε να πει:
"Δεν ξέρω πώς θα γίνει ο Δεύτερος Ελληνικός Εμφύλιος, αλλά ο Τρίτος θα γίνει με βρισίδια και γιαούρτια".
Κι έτσι έφτασε η στιγμή που ο Θεόδωρος Πάγκαλος πήγε να καταβροχθίσει κάτι μπριζόλες στα Καλύβια μόνο που τις έφαγε συνοδεία γιαουρτιού.
Ήταν η αρχή του Τρίτου Ελληνικού Εμφυλίου.
Τότε γελάσαμε και το φχαριστηθήκαμε και λίγο γιατί πολύ στο λαιμό μας κάθεται ο εν λόγω κύριος και το αντιμετωπίσαμε σαν μια πράξη "εκδίκησης" από το "Γαλατικό Χωριό" της Κερατέας που μήνες αγωνίζονταν για να μην τους έρθει η μπόχα της wannabe χωματερής στο σαλόνι του σπιτιού τους.
Και ακολούθησαν μετά κι άλλα.
Συνθήματα όπως "Να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή" χαρακτηρισμοί όπως "προδότης", "δοσίλογος" και φράσεις όπως "Θέλουν όλοι κρέμασμα" είχαν την τιμητική τους.
Το γιαούρτι εκσφενδονίστηκε σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας και της επαρχίας στα πρόσωπα ακόμα και βουλευτών που δεν τους ήξερε ούτε η μάνα τους και βρέθηκαν στη Βουλή από καθαρή τύχη.
Στις παρελάσεις δε οι μαθητές έπιασαν την πρώτη γραμμή στη μάχη και γύρισαν τα κεφάλια τους ανάποδα όταν περνούσαν στις εξέδρες των επισήμων και το έθνος παραληρούσε από ενθουσιασμό που 15χρονα έπαιρναν μια τόσο επαναστατική πρωτοβουλία εναντίον του καθεστώτος.
Από την άλλη πλευρά, οι 300 του Λεωνίδα... με συγχωρείτε της Βουλής ήθελα να πω, δεν είχαν να επιδείξουν τίποτα το ηρωικό. Το μόνο που εισέπραξαν από όλη την κατάσταση ήταν μια υποψία οργής, αλλά φυσικά πάνω από όλα έβαζαν την κομματική γραμμή και την πιθανότητα επανεκλογής τους στο κοινοβούλιο.
Και ανάμεσα σε όλο αυτό τον πόλεμο του παραλόγου ο διάλογος ανάμεσα στους ανθρώπους εξαφανίστηκε από το χάρτη. Η λέξη διάλογος αντικαταστάθηκε από τους "παράλληλους μονόλογους" και την άποψη ότι αν δεν είσαι με μας είσαι με τους άλλους.
Στον Τρίτο Ελληνικό Εμφύλιο δεν παίζουν όπλα και τέτοια υπερβολικά. Παίζει μόνο το γιαούρτι και η προσβολή της προσωπικότητας του άλλου. Γιατί κανείς πια δεν ακούει. Και δεν μπαίνει καν στον κόπο να το προσπαθήσει. Είναι λες και έχουν όλοι τόσο τεράστια ψυχολογικά προβλήματα που απλώς θέλουν κάπου να ξεσπάσουν.
Γι' αυτό και αμα σε δουν ότι κάπως μπορεί να έχεις δεύτερες σκέψεις εναντίον ή υπέρ του μνημονίου, θα σε κρεμάσουν πάρ' αυτά χωρίς ούτε καν να περάσεις από λαϊκό δικαστήριο, το οποίο τουλάχιστον σου δίνει την ευκαιρία να πεις έστω και υπό πίεση την άποψη σου. Αλλά στην Ελλάδα του 2012 η δημοκρατία έχει πάει περίπατο. Μαζί με την κοινή λογική.
Ο Τρίτος Ελληνικός Εμφύλιος επιβραβεύει τις κραυγές και τις κρεμάλες ακριβώς όπως γινόταν κάποτε σε άλλες, βάρβαρες χώρες. Τότε που οι Έλληνες δίδασκαν δημοκρατία και έλεγαν το περίφημο "Πας μη Έλλην Βάρβαρος".
Τωρα...
Μπορεί να μην είναι ακριβώς τα λόγια του αλλά δε θα τα γκουγκλάρω κιολας, το πιάσατε φαντάζομαι το νόημα.
Φήμες θέλουν τον Αϊνστάιν να μην τα σκέφτηκε ακριβώς έτσι, αλλά με τη γνωστή μεγαλομανία του αρνήθηκε να αρκεστεί στην πρόβλεψη που αφορούσε την Ελλάδα, και το επέκτεινε σε παγκόσμιο επίπεδο.
Γιατί, στην ουσία, ο Άλμπερτ ήθελε να πει:
"Δεν ξέρω πώς θα γίνει ο Δεύτερος Ελληνικός Εμφύλιος, αλλά ο Τρίτος θα γίνει με βρισίδια και γιαούρτια".
Κι έτσι έφτασε η στιγμή που ο Θεόδωρος Πάγκαλος πήγε να καταβροχθίσει κάτι μπριζόλες στα Καλύβια μόνο που τις έφαγε συνοδεία γιαουρτιού.
Ήταν η αρχή του Τρίτου Ελληνικού Εμφυλίου.
Τότε γελάσαμε και το φχαριστηθήκαμε και λίγο γιατί πολύ στο λαιμό μας κάθεται ο εν λόγω κύριος και το αντιμετωπίσαμε σαν μια πράξη "εκδίκησης" από το "Γαλατικό Χωριό" της Κερατέας που μήνες αγωνίζονταν για να μην τους έρθει η μπόχα της wannabe χωματερής στο σαλόνι του σπιτιού τους.
Και ακολούθησαν μετά κι άλλα.
Συνθήματα όπως "Να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή" χαρακτηρισμοί όπως "προδότης", "δοσίλογος" και φράσεις όπως "Θέλουν όλοι κρέμασμα" είχαν την τιμητική τους.
Το γιαούρτι εκσφενδονίστηκε σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας και της επαρχίας στα πρόσωπα ακόμα και βουλευτών που δεν τους ήξερε ούτε η μάνα τους και βρέθηκαν στη Βουλή από καθαρή τύχη.
Στις παρελάσεις δε οι μαθητές έπιασαν την πρώτη γραμμή στη μάχη και γύρισαν τα κεφάλια τους ανάποδα όταν περνούσαν στις εξέδρες των επισήμων και το έθνος παραληρούσε από ενθουσιασμό που 15χρονα έπαιρναν μια τόσο επαναστατική πρωτοβουλία εναντίον του καθεστώτος.
Από την άλλη πλευρά, οι 300 του Λεωνίδα... με συγχωρείτε της Βουλής ήθελα να πω, δεν είχαν να επιδείξουν τίποτα το ηρωικό. Το μόνο που εισέπραξαν από όλη την κατάσταση ήταν μια υποψία οργής, αλλά φυσικά πάνω από όλα έβαζαν την κομματική γραμμή και την πιθανότητα επανεκλογής τους στο κοινοβούλιο.
Και ανάμεσα σε όλο αυτό τον πόλεμο του παραλόγου ο διάλογος ανάμεσα στους ανθρώπους εξαφανίστηκε από το χάρτη. Η λέξη διάλογος αντικαταστάθηκε από τους "παράλληλους μονόλογους" και την άποψη ότι αν δεν είσαι με μας είσαι με τους άλλους.
Στον Τρίτο Ελληνικό Εμφύλιο δεν παίζουν όπλα και τέτοια υπερβολικά. Παίζει μόνο το γιαούρτι και η προσβολή της προσωπικότητας του άλλου. Γιατί κανείς πια δεν ακούει. Και δεν μπαίνει καν στον κόπο να το προσπαθήσει. Είναι λες και έχουν όλοι τόσο τεράστια ψυχολογικά προβλήματα που απλώς θέλουν κάπου να ξεσπάσουν.
Γι' αυτό και αμα σε δουν ότι κάπως μπορεί να έχεις δεύτερες σκέψεις εναντίον ή υπέρ του μνημονίου, θα σε κρεμάσουν πάρ' αυτά χωρίς ούτε καν να περάσεις από λαϊκό δικαστήριο, το οποίο τουλάχιστον σου δίνει την ευκαιρία να πεις έστω και υπό πίεση την άποψη σου. Αλλά στην Ελλάδα του 2012 η δημοκρατία έχει πάει περίπατο. Μαζί με την κοινή λογική.
Ο Τρίτος Ελληνικός Εμφύλιος επιβραβεύει τις κραυγές και τις κρεμάλες ακριβώς όπως γινόταν κάποτε σε άλλες, βάρβαρες χώρες. Τότε που οι Έλληνες δίδασκαν δημοκρατία και έλεγαν το περίφημο "Πας μη Έλλην Βάρβαρος".
Τωρα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου