Υπόσχομαι να μη σκέφτομαι τίποτα δύο φορές. Να δέχομαι την Απόλυτη Αλήθεια, χωρίς ερωτήσεις, δεύτερες αναγνώσεις ή αμφισβητήσεις. Να πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ακόμα και όταν μου πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι. Πάνω από όλα να είμαι Έλληνας. Δεν είναι ανάγκη να μάθω γιατί πρέπει να νιώθω Έλληνας, αλλά δεν πειράζει. Αρκεί που γεννήθηκα στη χώρα αυτή και είμαι ανώτερος από οποιαδήποτε άλλη φυλή στον πλανήτη. Ξέρω ότι είμαστε οι κοιτίδα του πολιτισμού (κοιτίδα... πώς μου ήρθε αυτή η δύσκολη λέξη!), αλλά μην ανησυχείτε θα είμαι απολίτιστος. Ξέρω ότι είμαστε η χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία, αλλά μην ανησυχείτε θα είμαι φασίστας και θα βρίζω και θα βαράω όποιον μου αμφισβητεί την ελληνικότητα μου. Γιατί ξέρω ότι και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι έτσι έκαναν παλιά. Δεν επιδίδονταν ούτε στην τέχνη των επιχειρημάτων και του διαλόγου, ούτε και στην άσκηση του μυαλού. Απλώς, όποιος έλεγε μια αντίθετη γνώμη, τον καθάριζαν. Ή κυριολεκτικά, ή μεταφορικά. Με συνοπτικές διαδικασίες.
Υπόσχομαι να φοβάμαι συνεχώς. Να βολεύομαι πίσω από τη σιωπή μου και να μην κάνω τίποτα για να αλλάξω τη ζωή μου. Να κάνω ό,τι μου λέει η συνήθεια, ό,τι μου λέει η "κοινή λογική". Να συμμετέχω κι εγώ στο παιχνίδι της διαφθοράς και μετά να βαράω μούτζες έξω από τη Βουλή. Γι' αυτούς που τα έφαγαν και δε μου έδωσαν κι εμένα κάτι. Και μετά τις μούτζες, να ψηφίζω ακριβώς τους ίδιους. Γιατί μαζί με τους "βολευτές" υπάρχουν και οι "βολεμένοι". Και είμαι ένας από αυτούς. Αλλά φυσικά δεν θα το παραδεχτώ. Γιατί αν το κάνω, μετά δεν θα έχω ποιον να βρίζω. Δεν θα μπορώ να βρίζω ούτε αυτούς που με δανείζουν, ούτε αυτούς που με τόσα χρόνια μου έταζαν λαγούς με πετραχήλια, εξαγοράζοντας την ψήφο μου. Και αν δεν έχω ποιον να βρίσω, λογικά θα στραφώ εναντίον του εαυτού μου. Θα πρέπει να σκεφτώ, αλλά όπως έχω πει, έχω υποσχεθεί να μην το κάνω.
Υπόσχομαι να είμαι ένα άδειο κουφάρι, ένα κινούμενο ρομπότ που θα υπακούει σε όλα όσα μου λένε. Θα χαίρομαι επειδή πρέπει να χαίρομαι και με αυτά που μου έχουν πει να χαίρομαι. Θα είμαι αισιόδοξος και θα κοιτάω μπροστά, χωρίς να νοιάζομαι για αυτόν που βρίσκεται δίπλα μου.
Ελπίζω τουλάχιστον όλες αυτές οι υποσχέσεις να μην πάνε χαμένες και να μου δώσετε αυτό που μου αξίζει. Αλλά, συγγνώμη, παρασύρθηκα, δεν το 'θελα, δεν σκέφτομαι ότι θα πάνε χαμένες.
Είμαι απλώς ένας ακόμη Έλληνας.
Υπόσχομαι να φοβάμαι συνεχώς. Να βολεύομαι πίσω από τη σιωπή μου και να μην κάνω τίποτα για να αλλάξω τη ζωή μου. Να κάνω ό,τι μου λέει η συνήθεια, ό,τι μου λέει η "κοινή λογική". Να συμμετέχω κι εγώ στο παιχνίδι της διαφθοράς και μετά να βαράω μούτζες έξω από τη Βουλή. Γι' αυτούς που τα έφαγαν και δε μου έδωσαν κι εμένα κάτι. Και μετά τις μούτζες, να ψηφίζω ακριβώς τους ίδιους. Γιατί μαζί με τους "βολευτές" υπάρχουν και οι "βολεμένοι". Και είμαι ένας από αυτούς. Αλλά φυσικά δεν θα το παραδεχτώ. Γιατί αν το κάνω, μετά δεν θα έχω ποιον να βρίζω. Δεν θα μπορώ να βρίζω ούτε αυτούς που με δανείζουν, ούτε αυτούς που με τόσα χρόνια μου έταζαν λαγούς με πετραχήλια, εξαγοράζοντας την ψήφο μου. Και αν δεν έχω ποιον να βρίσω, λογικά θα στραφώ εναντίον του εαυτού μου. Θα πρέπει να σκεφτώ, αλλά όπως έχω πει, έχω υποσχεθεί να μην το κάνω.
Υπόσχομαι να είμαι ένα άδειο κουφάρι, ένα κινούμενο ρομπότ που θα υπακούει σε όλα όσα μου λένε. Θα χαίρομαι επειδή πρέπει να χαίρομαι και με αυτά που μου έχουν πει να χαίρομαι. Θα είμαι αισιόδοξος και θα κοιτάω μπροστά, χωρίς να νοιάζομαι για αυτόν που βρίσκεται δίπλα μου.
Ελπίζω τουλάχιστον όλες αυτές οι υποσχέσεις να μην πάνε χαμένες και να μου δώσετε αυτό που μου αξίζει. Αλλά, συγγνώμη, παρασύρθηκα, δεν το 'θελα, δεν σκέφτομαι ότι θα πάνε χαμένες.
Είμαι απλώς ένας ακόμη Έλληνας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου