Μάλλον ναι. Γιατί στην περίπτωση ορισμένων Ελλήνων, η παροιμία "μόνο στους γαϊδάρους λες το ίδιο πράγμα δυο φορές" δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Εκτός και αν είναι όντως γάιδαροι.
Παρένθεση. Ήθελα το πρώτο κείμενο του 2014 σε αυτό το μπλογκ να είναι κάτι χαρούμενο. Να το γράφω και να εκστασιάζομαι σαν το χαζό μόνος μου. Πού τέτοια τύχη. Κλείνει η παρένθεση.
Θυμίστε μου πότε αποκαλούσαμε "μουτζαχεντίν" και οπισθοδρομικούς τους μουσουλμάνους που απειλούσαν θεούς και δαίμονες με το σατιρικό σκίτσο του Μωάμεθ. Τότε δεν ήταν που απορρίπταμε μετά βδελυγμίας τον φανατισμό τους; Τότε δεν ήταν που αισθανόμασταν μια ελαφριά ανωτερότητα που είμαστε (όχι εγώ, αλλά χάριν του λόγου) χριστιανοί και δη ορθόδοξοι; Που είμαστε προοδευτικοί τύποι ρε παιδί μου και θεωρούσαμε ότι η σάτιρα δεν έχει όρια και πως καλά έκανε ο Δανός σκιτσογράφος και να πάνε να πνιγούν οι τρομοκράτες και εξτρεμιστές ισλαμιστές;
Αν θυμάμαι καλά αυτό έγινε πριν 3 χρόνια; 4; Δεν θα το γκουγκλάρω κιολας, αλλά το θέμα δεν είναι η ακριβής ημερομηνία. Είναι η θλιβερή διαπίστωση πως οι χριστιανοί και δη οι ορθόδοξοι είναι ακόμα πιο φανατισμένοι και από τους μουσουλμάνους. Γιατί; Γιατί έχουν το κράτος με το μέρος τους. Ο Δανός σκιτσογράφος δεν καταδικάστηκε από τη δανέζικη δικαιοσύνη ως βλάσφημος, ο Γέροντας Παστίτσιος όμως έφαγε 10 μήνες με αναστολή. Για εξύβριση θρησκεύματος.
Ναι, θα μου πεις οι Δανοί δεν είναι μουσουλμάνοι και πως αν ο εν λόγω ήταν Ιρανός θα είχε κρεμαστεί στην κεντρική πλατεία της Τεχεράνης. Και πάλι, όμως, αν η Δανία ήταν ένα κράτος ανελευθερίας όπως η Ελλάδα, θα είχε εγκαλέσει τον σκιτσογράφο για να κατευνάσει τους θρησκόληπτους πολίτες της.
Γιατί έγινε ακριβώς αυτό στην περίπτωση του Γέροντα Παστίτσιου. Η δικαιοσύνη λειτούργησε με βάση τις πολιτικές και εκκλησιαστικές πιέσεις και εφάρμοσε έναν νόμο του 1950 πάνω σε έναν 27χρονο το 2014.
Γενικά, πάντως, η Ελλάδα με τη σάτιρα δεν το χει καθόλου. Όχι μόνο με την πτυχή της θρησκείας. Μην πάτε μακριά... Ο Δημήτρης Χαντζόπουλος των Νέων δεν "σταυρώθηκε" από "προοδευτικούς αριστερούς" γιατί σατίρισε τις μεγάλες πολιτικές μορφές της σύγχρονης Ελλάδας, Ζωή Κωνσταντοπούλου και Ραχήλ Μακρή; Δέχομαι ότι δεν έφαγε ποινή φυλάκισης. Έφαγε όμως τέτοια (αδικαιολόγητη) ανηλεή επίθεση από ανθρώπους που τώρα ουρλιάζουν για την ελευθερία του λόγου.
Στο δικό μου ταπεινό μυαλό, αν δέχεσαι τη σάτιρα προς τη θρησκεία, πρέπει να είσαι έτοιμος να δεχτείς και τη σάτιρα προς την πολιτική σου τοποθέτηση. Βασικά όποιος και να σαι, όπου και αν τοποθετείσαι πρέπει να είσαι έτοιμος να δεχτείς τη σάτιρα από όπου κι αν προέρχεται - για να χρησιμοποιήσω και μια έκφραση της μοδός.
Αυτό είναι το νόημα της ελευθερίας της έκφρασης, ξέρετε. Τόσο απλά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου