Όπως το τι διάολο θα φορέσεις αύριο που πρέπει να πας στην τράπεζα και δεν έχεις πλυμένο ρούχο ούτε για δείγμα.
Και μετά, θυμάσαι ότι την προηγούμενη φορά που είχες πάει στην τράπεζα είχες δει τη γυναίκα των ονείρων σου να περιμένει στον γκισέ. Και παθαίνεις ένα μίνι εγκεφαλικό.
Γιατί το πουκάμισο σου είναι άπλυτο και ασιδέρωτο και πώς θα πας με τη σκισμένη μπλούζα τώρα; Και αν είναι ξανά εκεί;
Το άγχος σου εξαφανίζεται για λίγο όταν σκέφτεσαι πώς θα ήταν αν τη συναντούσες ξανά. Θα καθόσουν από πίσω της και θα τη σκούνταγες ελαφριά στον ώμο.
«Συγγνώμη σας έπεσε το χαρτάκι», θα της έλεγες, δίνοντας της ένα χαρτί προτεραιότητας για το Ταμείο που ως δια μαγείας εμφανίστηκε στο χέρι σου, ενώ πριν το μόνο που κρατούσες ήταν ένα στριφτό τσιγάρο, έτοιμο να το καπνίσεις μόλις βγεις έξω.
Εκείνη θα σου χαμογελούσε και θα κοκκίνιζε ελαφρώς, γιατί θα συνειδητοποιούσε ότι την κοιτάς με μάτια που φλέγονται. Όμως δεν θα έχανε την ψυχραιμία της και θα σου έλεγε «Ευχαριστώ πολύ», με ένα μειδίαμα σχεδόν ερωτικό.
Και εσύ έχανες για λίγο την αυτοπεποίθηση σου όμως θα είχες το θάρρος να της πεις «Σας παραχωρώ τη σειρά μου αν θέλετε». Άσχετο αν εσύ ήσουν αυτός που καθόταν πίσω της και όχι το αντίστροφο. Έλα μου ντε όμως που ξαφνικά είχες βρεθεί μπροστά της.
Εκείνη θα αρνιόταν ευγενικά, όμως εσύ θα γυρνούσες στον ταμία και θα τον παρακαλούσες να δεχτεί εκείνη πρώτα. Αυτός θα χαμογελούσε και κλείνοντας σου το μάτι θα της ζητούσε να πλησιάσει το ταμείο.
Και ενώ εσύ θα περίμενες υπομονετικά να τελειώσει, εκείνη θα γυρνούσε ξαφνικά με εκείνο το χαμόγελο που σε στέλνει στον άλλο κόσμο. Λίγο πριν φύγει, θα έβαζε το χέρι της στο χέρι σου και εσύ θα προσπαθούσες να το κρατήσεις όσο περισσότερο μπορείς.
Όμως, εκείνη θα έφευγε χωρίς να κοιτάξει πίσω. Όταν πια η πόρτα της τράπεζας θα είχε κλείσει πίσω της, εσύ θα άνοιγες το χέρι σου και θα έβλεπες εκείνο το χαρτάκι προτεραιότητας που της είχες δώσει.
Στην πίσω πλευρά, θα είχε γράψει το τηλέφωνο της.
Και κάπου εκεί, ξυπνάς. Και ακούς αυτό.
Και τότε συνειδητοποιείς, ότι το πρόσωπο της κοπέλας που μόλις ονειρεύτηκες το έβλεπες συχνά κάποτε. Ήταν αυτό, που σου έπλενε το πουκάμισο όταν εσύ εκεί που καθόσουν, έκανες άχρηστες σκέψεις.
Αντί να της πεις "Σ' αγαπώ".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου